ایستاده در غبار؛ فیلمی همهچیز تمام

به گزارش گروه فرهنگی جام نیوز، ایستاده در غبار روایتی است مستندگونه از زندگی سردار احمد متوسّلیان، که پس از سالxadها خدمت در سپاه پاسداران در پاوه و مریوان و خرمشهر و غیره، نهایتاً در جریان یک ماموریت دیپلماتیک در لبنان مفقود شد... یا به قول خود فیلم: «رفت که رفت»...

فیلم روایتش را از دوران نوجوانی احمد شروع میxad کند و خاطرات دوستان و همکلاسیxadها و اعضای خانواده xadی احمد را روی تصاویری شبهِ مستند از زندگی او میxad شنویم (فرمی که تا انتها حفظ میشود)؛ امّا برخلاف رویه معمولِ داستانxadهای اینxadچنینی، اسیر کلیشه نمیxad شود و اصراری ندارد که بگوید «وی در خانوادهxadای مذهبی چشم به جهان گشود...». احمد فرزند یک خانواده xadی معمولی است؛ درسش نه خوب است و نه بد؛ گوشهxadگیر و قدرتxadطلب است، حتّی در مدرسه و محلّه دعوا و کتکxadکاری هم می xadکند؛ در شیرینیxadفروشی پدرش کار میxad کند، پدری که تجدید فراش کرده و احمد چندان دلِ خوشی از او ندارد. فیلم، دست کم در ابتدای راه، تلاش نمیxad کند احمد را یک شخصیتِ آسمانیِ فوقِ بشری تصویر کند... و همین امر باعث میxad شود مخاطب با قهرمانِ داستان و فرمِ خاص روایتِ فیلم همراه شود.

ایستاده در غبار، صرفنظر از محتوا و دقتِ عملش در واگویه کردن بخشی از تاریخ معاصر (که بررسیاش کار مورّخان است و خارج از حوصله و محدودهxadی این یادداشت)، از لحاظ فرم و ساختار، در کاری که میxad خواهد انجام دهد بسیار موفّق است، و حال و هوای مستندگونهاش فوقالعاده طبیعی درآمده، چنانکه جملهxad ابتدای فیلم که یادآوری میکند «هیچxadیک از تصاویر استفاده شده در این فیلم واقعی و آرشیوی نیستند.» کاملا لازم و ضروری به نظر میxad رسد.

استفاده از صداهای ضبط شدهxadی احمد متوسّلیان، فیلمبرداری حرفهxadای با دوربین روی دست و نگاتیو شانزده میلیxadمتری، موسیقی متن خوب که به موقع حماسی و پرحجم میشود و به وقتش لابلای تصاویر میxadخزد، و بالاخره بازیxadهای خوب و یکدست بازیگران نه چندان نام آشنا، «ایستاده در غبار» را به فیلمی موفّق از لحاظ سینمایی تبدیل کرده و نشان میxad دهد که کارگردان جوان فیلم به زبان سینما مسلّط است. با این حال قصّهxad فیلم، که خوب و گیرا شروع میxad شود، اندکی بر مدار تکرار میxad افتد و نهایتا در طول فیلم، گهxadگاه جذّابیتش کم می شود./ مشرق

115